Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki

Stowarzyszenie Miłośników Historii Szczekocin i Okolic Stowarzyszenie Miłośników Historii Szczekocin i Okolic

Andrzej Orliński. Frydrych Ryszard Antoni Bock (ok. 1828-1902). Browar w Szczekocinach

Utworzono dnia 06.03.2026
Czcionka:

Andrzej Orliński

Frydrych Ryszard Antoni Bock (ok. 1828-1902). Browar w Szczekocinach

W 2027 roku obchodzić będziemy 125 rocznica zgonu jednego z zasłużonych, ale rzadko wspominanych mieszkańców naszego miasta. 26 stycznia 1902 roku zmarł na szczekocińskim Zarzeczu Frydrych Ryszard Antoni Bock. Trzy dni później pochowano go na Starym Cmentarzu w mogile zmarłej w 1882 roku żony, Emilii z Rokków. Zmarł mając 73 lata.

Frydrych Ryszard Antoni Bock, protestant, zapewne niemieckiego pochodzenia, przybył do naszego miasta w 1875 roku z Gzichowa (dzisiaj jedna z dzielnic Będzina).

Gdy szczekocińskie dobra Łubieńskich poddano przymusowej licytacji, nabył na Zarzeczu posesję, na której od czasów Urszuli Dembińskiej znajdował się browar z gorzelnią. Rok później po remoncie i rozbudowie uruchomił produkcję piwa bawarskiego. Informację o tym wydarzeniu zamieściła „Gazeta Kielecka” w 1876 roku. Korespondent ze Szczekocin donosił w króciutkiej wzmiance, że: ks. kanonik Włodek dopełnił ceremonii poświęcenia nowego browaru p. Bocke.

Browar zlokalizowany był nad Pilicą, w miejscu, gdzie dziś znajduje się zrujnowany, nikomu niepotrzebny budynek powojennej Szkoły Ćwiczeń. Wybudowany przez Frydrycha Ryszarda Antoniego, był jednym z elementów zabudowy kompleksu i służył celom produkcyjnym i mieszkalnym,

Po śmierci ojca browarem zarządzał syn, Adolf Bock, lecz tylko do 1905 roku. Zmarł wówczas mając zaledwie 55 lat. Jego dzieci: Ryszard – inżynier po studiach w Imperatorskim Moskiewskim Uniwersytecie i Konrad – lekarz po studiach na Cesarskim Uniwersytecie w Warszawie, nie byli zainteresowani piwowarstwem. Podobnie ich siostry. Kazimiera, która wyszła za mąż za warszawskiego doktora Górkiewicza i Leopolda zaślubiona też w Warszawie sędziemu Targowskiemu, okręgowemu dyrektorowi więzień.

Browar kolejno dzierżawili: Mosze Brewda, Mateusz Grina i Józef Stanisław Ciesielski do ok. 1918 roku. Później właścicielami zostali bracia Lejb i Jankl Wilczkowie. Działalność produkcyjna wygasła w latach 1925-1927.

Ponieważ bracia Wilczkowie nie rozliczyli się z rodziną Bock, komornik sądu powiatowego w Kielcach ogłosił w 1930 roku licytację nieruchomości. Kompleks zabudowań po byłym browarze nabył Jan Ciechanowski i w 1935 roku, przy udziale zakonnic ze Zgromadzenia Sióstr Zmartwychwstania Pańskiego, ochronkę dla dzieci dworskich.

W 1945 roku budynek zaadaptowano na szkołę.

Na Starym Cmentarzu, do dzisiaj możemy podziwiać okazały, choć już mocno zębem czasu naruszony, pomnik nagrobny rodziny Bock.

 

GALERIE:

Imieniny

Zegar

Pogoda

Zaprzyjaźnione Instytucje

Archiwa Społeczne